De lijmlaag onder parket is doorgaans 1 tot 3 mm dik na het aanbrengen en aandrukken. Dat klinkt dun, maar een goed aangebrachte lijmlaag van die dikte verdeelt het parket gelijkmatig over de ondergrond en zorgt voor een stevige hechting zonder dat het vloerniveau onnodig omhooggaat.
De exacte dikte hangt af van het type lijm, de soort parketvloer en de vlakheid van de ondergrond. Hieronder lees je waar je op moet letten.
Welke dikte lijm gebruik je bij samengesteld parket?
Bij samengesteld parket (ook wel meerlaags of engineered parket genoemd) wordt de lijm aangebracht met een getande spaan. De grootte van de tand bepaalt hoeveel lijm er per vierkante meter gaat en hoe dik de ribbels zijn vóór je het parket erop legt. Een V4- of A2-spaan geeft ribben van 3 tot 4 mm; na het aandrukken van het parket gaat dat terug naar 1 tot 2 mm gelaagde lijm onder de plank.
Voor samengesteld parket van 15 mm dik (met een toplaag van 4 mm) is een V4-getande spaan gangbaar. De lijm vult dan de kleine oneffenheden in de betonvloer op en verdeelt de druk goed over het oppervlak. Gebruik je een te fijne spaan, dan is er te weinig contact tussen lijm en plank en kan het parket gaan piepen of loskomen.
Invloed van de vlakheid van de ondergrond
Hoe vlakker de ondergrond, hoe dunner en regelmatiger de lijmlaag kan zijn. De standaard in de vloerenbranche is dat een betonvloer maximaal 3 mm mag afwijken gemeten over een lengte van 2 meter. Zit er meer verschil in, dan vul je dat bij voorkeur eerst op met een egalisatiemiddel. Probeer het nivelleren niet te compenseren met extra lijm: lijm is geen egaliseringsproduct en een te dikke laag droogt onregelmatig, waardoor het risico op loskomen groter wordt.
Een te dunne lijmlaag (minder dan 1 mm na het aandrukken) is ook onverstandig. Dan is de hechting onvoldoende, zeker bij planken die van nature iets krom trekken door vochtverschillen in de ruimte.
Lijmsoort en verwerkingsdikte
Niet elke lijm gedraagt zich hetzelfde. Er zijn drie veelgebruikte typen voor parket:
- MS-polymeerlijm (of STP-lijm): flexibel en geschikt voor vloerverwarming. Wordt aangebracht in een laag van 1 tot 2 mm na aandrukken. Populair voor samengesteld parket.
- Dispersielijm (watergedragen): dunner te verwerken, geschikt voor stabiel parket op vlakke ondergronden. Niet ideaal bij vloerverwarming.
- Tweecomponentenlijm (PU of epoxy): harde verbinding, geschikt voor massief parket of bijzondere ondergronden. Dikte vergelijkbaar met MS-polymeer.
Op de verpakking van elke parketlijm staat de aanbevolen tandgrootte van de spaan vermeld. Houd je daaraan, want dat is de enige manier om te weten dat je de juiste dikte aanbrengt. De fabrikant heeft die aanbeveling gebaseerd op de viscositeit van de lijm en de verwachte verspreidingslaag na aandrukken.
Hoeveel lijm per vierkante meter?
Als richtlijn geldt voor de meeste parketlijmen een verbruik van 800 gram tot 1.200 gram per vierkante meter bij gebruik van een V4-spaan. Bij een grotere tand loopt dat op naar 1.500 gram per vierkante meter of meer. Dit verbruik geeft je indirect een idee van de dikte: meer lijm per m² betekent een dikkere ribbel vóór het aandrukken.
Reken voor een kamer van 20 m² met een standaard MS-polymeerlijm op ruwweg 16 tot 24 kg lijm. Dat is een gangbare zak of emmer van de meeste merken. Koop altijd iets meer dan je berekend hebt: aan de randen en rondom obstakels verbruik je altijd wat extra.
Veelgemaakte fouten bij de lijmdikte
Te veel lijm aanbrengen lijkt veiliger, maar het tegenovergestelde is waar. Een te dikke laag droogt van buiten naar binnen en kan daardoor intern zwak blijven, wat later voor gepiep of beweging in de vloer zorgt. Breng de lijm altijd in één richting aan met de getande kant van de spaan, zodat de ribbels gelijkmatig zijn.
Een andere fout is het te lang wachten na het aanbrengen van de lijm. De meeste parketlijmen hebben een open tijd van 20 tot 45 minuten, afhankelijk van temperatuur en luchtvochtigheid. Leg het parket ruim binnen die tijd, anders hecht de lijm niet meer goed en kom je er pas achter als de vloer al klaar is.
Kort samengevat: streef naar een lijmlaag van 1 tot 2 mm na het aandrukken van het parket, gebruik de getande spaan die de lijmfabrikant aanbeveelt en zorg voor een vlakke ondergrond vóórdat je begint. Dat zijn de drie punten die het verschil maken tussen een vloer die tientallen jaren goed blijft en een waarbij je na een jaar al problemen krijgt.
